Yapay İsmail, insanların yıllardır duyduğu; internette, sokakta, televizyonda, telefonda veya gündelik hayatın herhangi bir yerinde hafızasına kazınmış sözleri müzikle yeniden buluşturan bağımsız bir dijital müzik projesidir.
Bir hurdacının sokakta uzayan sesi, bir telefon santralinin mekanik cümlesi, yıllar önce izlediğiniz bir videodan aklınızda kalan tek bir replik…
Çoğu zaman şarkının başlangıç noktası tam olarak budur.
Çünkü Yapay İsmail’in meselesi sıfırdan komik sözler yazmak değil; zaten ortak hafızamızda yaşayan ama kimsenin bir şarkının nakaratı olacağını düşünmediği sözleri başka bir bağlama taşımaktır.
Blues, elektronik müzik, techno, arabesk ve bazen birbirine hiç yakışmayacağı düşünülen türler aynı cümlede buluşabilir.
Ortaya çıkan şey kimi zaman komik, kimi zaman nostaljik, kimi zaman gereğinden fazla ciddi; çoğu zaman da tanıdık ama bir o kadar yabancıdır.
Yapay zekâ var. Ama mesele yalnızca yapay zekâ değil.
Yapay İsmail, yapay zekâ destekli üretim araçlarını müzik ve görsel üretim sürecinin bir parçası olarak kullanır.
Ancak bir parçanın ortaya çıkması yalnızca bir metnin yapay zekâya verilmesinden ibaret değildir.
Hangi sesin şarkıya dönüşeceğini bulmak, doğru bölümleri seçmek, söz yapısını kurmak, müzik türünü belirlemek, onlarca üretim arasından doğru yorumu seçmek, düzenlemek, miks üzerinde çalışmak, görsel dünyasını oluşturmak ve nihayetinde bütün bunları tek bir fikrin etrafında birleştirmek üretim sürecinin kendisidir.
Teknoloji araçtır.
Fikir ise hâlâ başlangıç noktasıdır.
İnternet kültüründen müzik arşivine
Yapay İsmail’in repertuvarı tek bir müzik türüne bağlı değildir.
“Hurdacı – Blues Mix”, “Duba Yok”, “Ovverlok Makkinesii”, “Aha Dayıya Sor”, “Sarmısah Geldi”, “Gel Fındığa Gel” ve daha birçok çalışma; sokaktan, internet kültüründen ve gündelik hayatın seslerinden farklı müzikal dünyalar kurar.
Bunun yanında proje yalnızca viral içeriklerden oluşmaz. Özgün sözler, konsept çalışmalar ve daha deneysel müzik projeleri de Yapay İsmail evreninin bir parçasıdır.
Ama bütün çalışmaların ortak bir noktası vardır:
Tanıdığınız bir şeyi daha önce hiç duymadığınız şekilde duymak.
Ciddiyetle yapılan absürtlük
Yapay İsmail dünyasında mizah genellikle bağırmaz.
Karakterler yaşadıkları absürtlüğün farkında değilmiş gibi davranır. Görüntüler mümkün olduğunca gerçek, müzik mümkün olduğunca ciddi, sözler ise çoğu zaman zaten hayatın içinden gelir.
Belki de bu yüzden bir hurdacı anonsu blues’a, bir çağrı merkezi kaydı kulüp parçasına veya birkaç saniyelik eski bir internet repliği dört dakikalık bir şarkıya dönüşebilir.
Ve bazen insan kendini hiç dinlemediği bir şarkının sözlerini baştan sona biliyor halde bulur.
Yapay İsmail
Hiç dinlemediğiniz şarkısının sözlerini ezbere bildiğiniz tek sanatçı.